Bazı hatıralar vardır…
İnsanın yüreğine ağır ağır düşer. Ne gürültüsü olur ne de gösterişi. Tıpkı kışın ilk karı gibi… Kırmızı lalenin üzerine konan bir kar tanesi bana hep şunu hatırlatır: Zor zamanlarda bile kökünü unutmadan dimdik durabilmeyi.
Benim çocukluğumda kış başka yaşanırdı. Sobanın üstünde güğüm kaynar, evin içine odun kokusu sinerdi. Cam kenarındaki buz çiçeklerini izlerken dışarıdan çocuk sesleri gelirdi. Kar yağınca sokak sessizleşir ama mahalle ısınırdı. Bizim buralarda derler ya; “Kış sert geçerse yaz bereketli olur.” İnsan için de, millet için de böyledir.
Kırmızı lale bana hep yüreği, asaleti ve köklü duruşu hatırlatır. Öyle her rüzgârda eğilmez. Rengini saklamaz. Kar tanesi ise hayatın imtihanı gibidir. Sessizce gelir, bazen üşütür ama toprağı da güçlendirir. Tarih boyunca bu millet nice ayazlar gördü. Ama kökü sağlam olan hiçbir zaman yok olmadı.
Biz büyüklerimizden şunu öğrendik:
Vatan sevgisi dilde değil, yürektedir.
Birlik nutukla değil, zor günde omuz omuza durmakla olur.
Eskiler boşuna dememiş; “Yiğit düştüğü yerden kalkar.” Milletler de böyledir. Zor zamanlar olur, darlık olur, fırtına olur… Ama yüreğinde inanç olan, geçmişini bilen, kardeşliğini unutmayan ayakta kalır. Kar ne kadar yağarsa yağsın, kökü sağlam olan lale solmaz.
Şimdi kendi kendime sorarım…
Acaba biz içimizdeki o kırmızı laleyi koruyabiliyor muyuz?
Zor gün gelince birbirimize daha sıkı kenetlenebiliyor muyuz?
Çünkü bir milletin asıl gücü; en soğuk günlerde bile içindeki ateşi söndürmemesidir. Kar erir, kış geçer… Ama kökü sağlam olan, yüreği diri olan millet yoluna devam eder.
Belki de hayat bize şunu anlatıyor:
Ayaz olur, boran olur, zor gün olur…
Ama yüreğinde vatan sevgisi taşıyan insan;
Karın ortasında açan kırmızı lale gibi dimdik durur.
Ve sözün sonunda;
Cumanın rahmeti, bereketi ve huzuru üzerimize olsun.
Dualarımız bir, gönüllerimiz bir, yolumuz hak yolundan ayrılmasın.
Rabbim bu aziz millete birlik, dirlik ve hayırlı yarınlar nasip etsin.
Hayırlı Cumalar…
Şakir Deniz